CO PSYCHOLOG Z ADHD, RODZIC DZIECKA Z ADHD MOŻE WAM POWIEDZIEĆ O ADHD I ADD?
Temat mi bardzo bliski, gdyż jak się możesz domyślać po tytule jestem osobą dorosłą z ADHD. Co więcej, moja córka ma ADHD. Nasze rodzinne życia bywa bardzo kreatywne i kolorowe, chaotyczne i ze zwrotami akcji jak w filmie sensacyjnym, ale także bywa pełne trudności, emocji, bodźców i nie zawsze kontrolowanych ruchów. Dzięki Totalnej Biologii, NGM i Homeopatii jest o nieeeebo lepiej ale nie jest tak, że ADHD całkowicie zniknęło.
Dzisiejszy tekst kieruję do wszystkich rodziców ADHDowców, do ich rodzin bliższych i dalszych, do znajomych i wszystkich tych którzy mają z nimi kontakt. Zatrzymajcie się na chwilę i przeczytajcie co to jest ADHD i ADD oraz co na ten temat wie psychologia.
ADHD i ADD to zespoły wrodzone a nie nabyte, współczesne możliwości diagnostyczne potwierdzają, że najczęściej są diagnozowane do 5 roku życia dziecka.
ADHD to inaczej zespół hiperkinetyczny lub zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Występują zaburzenia uwagi, koncentracji, hiperaktywność i nadpobudliwość.
ADD natomiast są to zaburzenia koncentracji uwagi, nie występuje nadpobudliwość psychoruchowa, ale mogą występować chwilowe „zawieszenia uwagi”.
Współczesna psychologia stara się szukać różnych rozwiązań żeby można było lepiej i łatwiej funkcjonować zarówno dzieciom jak i całej rodzinie.
ADHD występuje częściej u chłopców i mężczyzn natomiast ADD u dziewczynek i kobiet.
Z tych zespołów się nie wyrasta. Jeżeli dziecko ma zaburzenia koncentracji i nadpobudliwość psychoruchową to te zaburzenia zostaną z nim do końca życia natomiast dzięki różnym strategiom można polepszyć komfort życia.
„Moje dziecko mnie nie słucha”. Często słyszę to zdanie od moich pacjentów – są to rodzice, którzy na co dzień podejmują walkę ze skutkami opisywanych przeze mnie wyżej dolegliwości. To nie jest tak, że Wasze dzieci nie słuchają Was z premedytacją, choć może Wam się tak wydawać. Wasze pociechy często są zaaferowane niezliczoną ilością rzeczy, które dzieją się wokół nich gdy Wy wypowiadacie do nich swój komunikat. Możliwe, że rozprasza je w tym samym czasie masa bodźców, która do nich jednocześnie dociera. Włączony telewizor, reklama zabawki, ulubiona bajka, szczekanie psa, pukanie do drzwi, dzwoniący telefon, włączona mikrofalówka, gotująca się woda w czajniku czy tykający zegar. Komunikat, który przekazujesz swojemu dziecku, może do niego dotrzeć „z opóźnieniem” i dopiero wówczas zostać przetworzony albo tak jak pisałam wyżej informacja, którą mu właśnie przekazujesz ze względu na zbyt dużą ilość bodźców dookoła jest poza spektrum wychwytywania przez Twoje dziecko kolejnej informacji i nie jest w stanie jej przetworzyć. Te sytuacje mogą wywoływać frustrację w Tobie, ale Twoje dziecko nie jest tego świadome a tym bardziej nie działa z premedytacją nie słuchając Cię.
TYPY ADHD:
– Przewaga nadpobudliwości ruchowej
Twoje dziecko nie jest w stanie „usiedzieć” spokojnie w jednym miejscu lub nie wytrzyma w oczekiwaniu na swoją kolejkę, będzie miało dużo do powiedzenia, nie planuje swoich działań. Natomiast gdy usiądzie do układania puzzli lub gry komputerowej to nie będzie można go oderwać. Jego koncentracja uwagi jest skupiona tylko na wykonywanej w danym momencie czynności.
– Problemy z koncentracją
Twoje dziecko z zaburzeniami uwagi może mieć problem z kolei z koncentracją na grze lub zadaniu domowym do wykonania. Będzie go wszystko rozpraszać, nawet to, że postawiona przez długopis kropka jest inna niż oczekiwało.
– Nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi
Jest to przypadek, który jest połączeniem dwóch wyżej opisanych. Dziecko ma problem zarówno z „usiedzeniem” w miejscu, jak i z utrzymaniem koncentracji na wykonywanym zadaniu.
FORMY POMOCY:
– DIAGNOZA U PSYCHIATRY
Jeżeli masz podejrzenia co do tego, że Twoje dziecko może mieć ADHD lub ADD, możesz zasięgnąć opinii specjalisty. Lekarz psychiatra wykona testy diagnostyczne, które potwierdzą lub wykluczą te zaburzenia u Twojej pociechy.
PO CO?
– będziesz znał/znała diagnozę, jest to bardzo pomocne w dalszej terapii tych zespołów. Utwierdzisz się w przekonaniu, że Twoje dziecko nie robi Ci na złość, jego działania nie są wymierzone przeciwko Tobie, ma problem z którym sam sobie nie radzi i oczekuje od Ciebie pomocy.
– dzieci ze zdiagnozowanymi zespołami ADHD i ADD są objęte pomocą psychologiczno-pedagogiczną na terenie placówek edukacyjnych już na etapie przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Na etapie przedszkolnym pomoc pedagogiczna opiera się na nauce lub poszukiwaniu strategii działania. Często proponowane są również dziecku zajęcia integracji lub biofeedback pomocne w łagodzeniu dolegliwości związanymi z trudnościami nadpobudliwości psychoruchowej. Szkoła powinna dostosować warunki i metody pracy z takim dzieckiem biorąc pod uwagę jego potrzeby i możliwości.
– PRACA Z RODZICEM CZY Z DZIECKIEM?
1. Zastanów się w czym już jestem dobry jako rodzic? Jakie już wypracowałem schematy radzenia sobie w tej sytuacji? Będzie to fundament do dalszej pracy.
2. Następnie zastanów się w czym ja mogę być lepszy jako rodzic tego wyjątkowego dziecka?
3. Podczas pracy z rodzicami najważniejsze są posiadane już zasoby i kompetencje ale również musisz się zastanowić jak chcesz je usprawnić i jakie nabyć nowe aby nauczyć się współpracy ze swoim dzieckiem.
4. Jako rodzic musisz znaleźć konkretne sposoby, które będą działać i pomagać Twojemu dziecku. Pamiętaj, że jest ono jednostką wyjątkową i niepowtarzalną. Sposobów działania i schematów jest dużo, ale każde dziecko jest inne i z każdym sposób pracy musi być indywidualny.
EMOCJE, SAMOOCENA I POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI
Warto również pamiętać, że dzieci z zespołem ADHD lub ADD to dzieci wysoko wrażliwe i częste upominanie ich oraz zwracanie uwagi („nie rób tego”, „usiądź tu”, „nie dotykaj”) negatywnie wpływa na ich samoocenę i poczucie własnej wartości.
Aby temu zapobiec kochaj swoje dziecko i akceptuj takim jakim jest. Zamiast krytykować swoje dziecko dawaj komunikaty wzmacniające zachowania pożądane “usiądź proszę tutaj na 5 minut”. Warto chwalić i doceniać za najmniejsze powodzenia. Zauważać to, że coś mu się udało.
FORMY TERAPII:
– Terapia behawioralna
Osobiście mam do niej mieszane uczucia. Badania wskazują, że źle stosowana może przyczyniać się do występowania stresu pourazowego! Źle stosowana polega głównie na systemie kar i nagród – dziecko dostaje buźki z odpowiednią minką za dobrze lub źle wykonane zadanie.
System ma szanse powodzenia gdy konkretne dziecko zna swoje konkretne zadania i wymagania. Zadania nie mogą być ogólne dla wszystkich dzieci. Np. dziecko z ADHD może dostać uśmiechniętą buźkę za to, że wysiedziało 2 minuty. Cała sztuka tej metody polega na tym by dobrze dobrać system oddziaływania do poszczególnych dzieci.
– Wzmocnienia (też element terapii behawioralnej)
To działania polegające na nagradzaniu dobrych zachowań dziecka. Kojarzy ono wówczas nagrodę z dobrym wzorcem postępowania. W metodzie tej najważniejsze jest dobranie „co” będziemy wzmacniać do tego „jak” będziemy wzmacniać.
– Integracja sensoryczna
Polega na wsparciu pracy półkul mózgowych i stworzeniu silniejszych połączeń pomiędzy nimi oraz wypracowaniu nowych szlaków neuronowych. Nauka skupiania uwagi na wykonywanych czynnościach poprzez zabawę i powtarzalność.
– Metoda TOMATISA
Jest to synchronizacja mózgu poprzez dźwięk z wykonywanymi działaniami. Po wykonaniu testów dobierany jest rodzaj muzyki (częstotliwość, poziom drgań) oraz dziecko w tym czasie ma do wykonania serię zadań. Jest to cykl konkretnej ilości zabiegów.
– Techniki Biofeedbacku
Mają na celu wspomaganie a nie leczenie. Polegają na stymulacji oddechowej lub neuronowej mózgu podczas wykonywania konkretnych działań.
– Wsparcie homeopatyczne, ziołowe, farmakoterapeutyczne
Olej CBD z konopi siewnych nie jest psychoaktywny i może być stosowany jako wszechstronny środek terapeutyczny bez obaw o zmiany świadomości. Kannabidiol (CBD) w przeciwieństwie do THC nie powoduje skutków ubocznych, nie odurza inie uzależnia.
Olejki eteryczne, można stosować jako substancje wspomagające zasypianie.
Homeopatia – pomaga holistycznie usprawnić funkcjonowanie dziecka.
Tekst powstał na podstawie rozmowy na Live pogaduchy do poduchy z Beatą Bednarek, psychologiem pracującym z dziećmi i rodzinami z ADHD i ADD.
